Yüzündeki Aydınlık

Ufka döndüm, bir hoş oldum, bakındım, 
Tan yerini ağartıyor cemâlin, 
Güneş misin, hilâl misin, yanıldım, 
Meftun edip, şaşırtıyor, cemâlin. 

Nurun vurdu, kalplerdeki aynaya, 
Işıklardan bin bir ismi, yazmaya, 
Ebediyyen doyulur mu, anmaya, 
Gaflet etsek, kahrediyor celâlin. 

Katrelerde pırıl-pırıl, ışıksın 
Aynalara lâhûti bir âşıksın, 
Cilveleri, gören için, maşuksun, 
Marifeti, artırıyor kemâlin. 

Senin aşkın; nurdan mıdır bilmeyiz? 
Kalbe doğsan, karanlığa girmeyiz, 
Her an gündüz, biz geceyi görmeyiz, 
Çünkü Senin, bulunmuyor zılâlin. 

Keyfe kâfi, daireler, geniştir, 
Yasaklanmış her ne varsa pis iştir, 
Meşru şeyden, neler-neler vermiştir. 
Varır isen; bak bekliyor, helâlin 

İzmit 
14.11.2012