Sonsuzluk

Gönül ufkunun çizgileri görünüyordu, 
Ta.! Uzaklarda, 
Himmetin kanatlarını açmıştım, 
Şahikalara doğru yükselmek istedim, 
Kalbimdeki hedeflere doğru, 
Ağır-ağır süzülüp uçmak istedim. 

Sükûnet dağlarının ardına; 
Karartılardan uzak yerlere, 
Hayal âlemlerinin zirvelerine doğru.. 
Gözlerimi, kanatlarımla birlikte yummuştum. 
Nihayet, sükûn ve sükûnetle birlikte oturduk. 
Seyre değer yerleri, kucaklamıştık tepelerden. 

Sükûnet buralarda bana arkadaşlık ediyordu, 
Ovaların renklerle birleştiği lâhûti kıvrımları 
Ruhumuzla okşuyorduk hafif-hafif, 
Dertlerden uzaklaşmıştık. 

Bulutların üstünde, derin mavilikler vardı, 
Göremediğim, sonsuz mavilikler, 
Anlaşılmayan ve merak edilen.. 
Gönül ufku ne kadar da sonsuzmuş meğer.! 

Himmet kanatlarının, 
Biri doğu, biri de batıya kadar açılsa bile, 
Gidemediğim yerler miydi oralar? 
İnlemelerin ve çığlıkların kulaklara vurmadığı, 
Yüreklerin sızlamadığı yerler miydi? 
Belki de yaldızlı yıldızların, 
Muhabbet semasıydı.. 
Belki de aşkın sonsuzluklarıydı görünmeyen, 
Hatta çok merak edilen.. 

İzmit 
07.05.2012