18 Şubat 2013 Pazartesi

Umut Bahçeleri


Adınla baş başa 
Yalnızlıktan uzak 
Asude bir iklim olsun isterim. 

Ayrılık ateşinin şehapları dökülmüştü 
Tar ü mar etmişti gül bahçelerini yakarak 
Bu dehşet ve vahşet karanlığında 
Feryadı cihanı kaplamıştı bülbüllerin… 

Zaman giderken çığlıklarla 
Ateşler küllenmiş 
Uçuşan rüzgarlara ağır ağır boynunu bükmüştü 
Bahçeler sessiz ve yalnızdı artık 
Tekrar bir sesmi vardı umuttan? 
Sevgiydi ölümsüz baharı getiren ufuktan.. 

Gülümseme başlarken güllerde 
Can gelir canan gelir 
Dile gelir bülbüller bahçelerde.. 

Çaresiz çocukların karanlık gecelerine 
Bir nur bir ışık beklenirken 
Gecelere umuttan bir ruh verilir karanlıklarda.. 
Bahçelere serilen umut güneşi 
Pembe ışıklarla dokunurken sabahlara.. 

Sessizliğin uykusu rahatsız olurken 
Teselli çiçeklerini bekleyen şebnemlere 
İçimden seslenirken karanlıkta efkarıma.. 

Hasret ve hüsran korkumu alırken kalbimden 
Yapayalnız karanlıkları tar ü mar eden hasret 
Visal kapılarında beklerken açılmayı 
Şafakla beraber açılan gözlerle ellerim havada.. 

Dualarla umut damlalarına 
Dilimden düşmeyen adınla.. 

İçimde çırpınırken muhabbet 
Bülbüller uçmak ister neş’eyle elbet 
Umut goncalarına dönerek 

Annesiz çocukların kimsesizliği 
Karanlıktan kaçarken 
Uzaklarda parıldayan adına koşarım 
Dilimden düşmeyen adına.. 

Tekrar dirilirken 
Kalbime dokunan hasretin umudu 
Bahçelerde öten kuşlar da söylüyor adını 
Onların sesiyle teselli olurken 
Sessizliklerin içinden 

Kaybolmaktan korkuyorum. 
Çiçeklerin solmalarından 
Yüreğim bir çiçek san ki 
Yalnız gecelerde açan 

Nice mevsimler geçerken 
Durmadılar sormak için 
Açan çiçeklere bakıp geçtiler ilgisizce 

Hasretin göz yaşlarında 
Sümbül verişini gördüler 
Hayatım hasret oldu 
Kurumuş göz pınarları içinde 
İçin için yanarken 

Umut deryaları dökülsede gökten gürül gürül 
Sönermi kalbimin alevleri 
Çaresizlikler yıkansın 
Temizlensin kirlerden 
Sensizliğin çaresizliğinde 
Seni beklerken. 

İçimdeki yollarda düşe kalka gidişim 
Zaman ve sınır kalktığında 
Vuslat umudu bir ışık içimde 
Ölen kalbi dirilten 
Her sese başımı kaldırp bakarken umutla 
Bütün yıldız ışıklar çıkmıyor suuda 

Visal güneşi doğsun isterim; 
Sensiz karanlıklar yok olsun 
Sen gel artık dünyama 
Ay doğsun güneş doğsun isterim. 

Her yer aydın olsun nur olsun 
Yokluktan kaçıp var olmak için 
Hasret ateşi sönsün isterim. 

17.08.2008

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder