Tevâzû İster

Bir eli yağda iken, diğeri balda olsa, 
Zevk-i sefa içinde, insan hep yatmak ister, 
Dostu ve düşmanları, bir nazar etmiş olsa, 
Servet ve şöhretini, halledip bulmak ister. 

Ben düğümler atmıştım, aradaki bağlara, 
Yeşil dantel örmüştüm, duman çökmüş dağlara, 
Kıyamet zarar vermez, zannederdim sağlara, 
Haşri beklemez gönül, kuş olup uçmak ister. 

Taştı gönül kadehi, hoyratça dikip içtim, 
Başım önüme düştü, üstüne basıp geçtim, 
Geri dönüp baktım ki, hayâl- mayâl zor seçtim, 
Toprak atsam üstüne, gül olup açmak ister. 

Mızrâbı vurdum kalbe, dertli teller inledi, 
Sızlayan ıztırabı, dağlar taşlar dinledi, 
Başkasının derdini, dert ederek ekledi, 
Ele hâlim arzetsem, bakmayıp kaçmak ister. 

Bir gece rûya gördüm, sanki sultan olmuşum, 
Tahtım yüksekte iken, ben taca oturmuşum, 
Tabiri nedir diye, yalan-yanlış yormuşum, 
Yusuf peygamber bilir, tâ gidip sormak ister. 

Bir ses geldi derinden, eğilip kulak verdim, 
Kibrimi toprak ettim, aşkın yoluna serdim, 
Hilkâtin esrarına, mahviyet edip erdim, 
Her kim kabul ederse, yol edip varmak ister. 

03.05.2010