Zaman Seli

Belirir çehrelerde, umutsuzca sessizlik, 
Ufka nazar ediyor, kendisinden kaçışlar, 
Dalında soldu güller, bahçede çaresizlik, 
Damla-damla ağlayan,o gözlerden bakışlar. 

Tebessümlü sîmâlar, aydınlatır kalpleri, 
Sevinçten sızlar göğüs, bastırırsın elleri, 
Umutlar kelam olur, söyletirken dilleri, 
Kıpır-kıpır hayata, neş’elerden alkışlar. 

Gecikmiş bu tebessüm, dokunup geçse bile 
Yürekler maruz kalır, cehennemî bir yele, 
Kütük olup kapılır, zaman denilen sele, 
Avaz-avaz ses ile, elemden yakarışlar. 

Sırtını döndü zaman, vedâsız çekip gitti, 
İftirak eden ömür, dünyadan ufûl etti, 
Visâle; ne gerek var, mâlûm ya zaman bitti, 
Gürül-gürül sel gibi, hızla giden akışlar. 

07.03.2011 
Kocaeli