Ustasız İğne

Bu âlem kitap gibi, okunur satır- satır, 
İkaz var her satırda, kırmayın gönül-hatır, 
Okuyor ehl-i şuur, anlamaz bazıları; 
O zaman gönüllere, açılmış bir savaştır. 

Kitabın yazıları, çok şeyler anlatıyor, 
Dağları tepeleri, sessizce haykırıyor, 
Çaylardan derelerden, ses verir bazıları; 
Canlılar cansızlara, diz çöküp yalvarıyor. 

Bu kitap anlatıyor, her zaman kâtibini, 
Adedi her bir dilin, buluyor dört yüz bini, 
Her biri bir dil ile, bin eder bazıları, 
Her nev’in kendi dili, anlatır sahibini. 

Varlıklar bu kitabın, yazılmış kelimesi, 
Ağaçmış diye baksan, insandır bir meyvesi, 
Çürüyüp yere düşse, meyveden bazıları; 
Ağaca zor gelmiyor, tazenin verilmesi. 

İğnenin yapılması, ustasız mümkün mü dür? 
Gözleri takan bir zat, görmeyen bir kör mü dür? 
Tesâdüf olur bunlar, diyormuş bazıları; 
Mûziplik olsun diye, söyle de biraz güldür. 

04.01.2009