Zillet İle İzzet

İzzetin zirvesini, kaplamış kara duman, 
Aşk kanadı olmayan, ta! Göklere uçamaz. 
Düşmekten korkar mı hiç, yerde yatan bir adam, 
Alçak olur mekânı, yüksek yere çıkamaz, 

Muhabbet meltemleri, üzerinde esenin, 
Buna rağmen çirkefin, izbesinde gezenin 
Menfaat maddesiyle, doldurduğu kesenin, 
Ağır basan dünyası; gönüllere akamaz. 

Nice kimseler vardır, öyle, er meydanında, 
Sevda için çırpınır, candan geçer bir anda, 
İmbisat etmiş gönül, uçuşur asumanda, 
Zirveler mekânıdır, alçaklara konamaz. 

Fâni-fena dünyanın, geçici lezzetleri, 
Haddini bilen kimse, olur bir izzet eri, 
Basamak yapmıştır o; kalbe giden yerleri, 
Aşkı görse gözleri, fâni yere bakamaz. 

İzmit 
14.10.2012