Zülfikâra Nur Dediler

Görüverdim semavatta, husûf etmiş hilâli, 
Şu dünyaya; sual ettim, yok mu bunun vebâli? 
Beklenmedik cevap geldi; dedi; hâsit çoğaldı, 
Zorladılar, ayı tuttum, perdeledim cemâli. 

Bağrımda çok harâmi var, kaldırdılar helâli, 
Mehtaba da layık değil insanlığın bu hâli, 
Hoşlanmazlar aydan bile, çünkü müfsit çoğaldı, 
Kurtuluruz gelse eğer, kötülüğün zevâli. 

Dürüst biri zahir olsa, onu dinler ahâli, 
Hak yoluna gidilirse, insan bulur kemâli, 
Siyasetle düzelmiyor, müteahhit çoğaldı, 
Mücahitle şekillenir, insanlığın şemâli. 

Tilmizini haber verdin, adı Nur’muş ya Ali, 
Zülfikâra NUR dediler, NUR’la olsun teâli. 
Tevhidinden mahrum millet, bir çok mürtet çoğaldı, 
Son kez ezan okunsa da, gönder Rabb’im Bilâl’i, 

İzmit 
10.04.2012