Ortalık Kalabalık

Suya bir damla düşse, iman denen iksirden, 
Ona imtisâl eder, aczine kuvvet olur, 
Parçalanır demirler, buzdan gelen tesirden, 
Zayıf bile olsalar, düşmana dehşet olur. 

Ana-baba günüdür, caddeler kalabalık, 
Avâre dolaşırlar, bakarlar alık alık, 
Hatta herkes yalnızdır, kalmamış akrabalık, 
Kalabalık içinde, fertlere vahşet olur. 

Halbuki şöyle baksan, insanı var Yaratan, 
Bunlar kardeş aslında, Adem ile Havva’dan, 
Yaratan kanun koymuş, çıkarırsan aradan, 
Yine yalnız kalınır, kitleye illet olur. 

İnsan sanki maymundan, tesadüf gelivermiş, 
Mutfak ile helâya, bir hortum oluvermiş, 
Üstten-alttan delinip, adamdır denivermiş, 
Eğer öyle denirse; şanına zillet olur. 

Her şeyin Halık’ı var, onlar birer mahluktur, 
Saadetin esbabı, elbet O’na kulluktur, 
Kitab’ında verilen, her bir emri yolluktur, 
Herkes O’na uyarsa, huzura vahdet olur. 

26.07.2009