Kurbana Kurban Oluruz

İlâhi hitaptan, duyduğu kelâm, 
Halık’a kurbiyet ne işler yapar, 
Kurbana; kurbandır, âlem-i İslâm, 
Akan kan hükmüyle, çok işler yapar. 

Ezelden gelmiştir, mukaddes hitap, 
Yaş kuru ne varsa yazmıştır Kitap, 
Emrine uymazsan verilir itâp, 
Okuyan kimseyi ermişler yapar. 

Bazılar görünür, suret-i haktan, 
Derler ki; kurbanı kurtar bıçaktan, 
Bayram mı yapılır kan akacaktan? 
Riyakâr sözlerle girişler yapar. 

Hâl bu ki, kendisi her yılbaşında, 
Kurbandır hindisi kendi aşında, 
Haksızmış el âlem kendi dışında, 
Müminle, İslâm’la dövüşler yapar. 

Bir de şu matador, boğa güreşi, 
Çalımla saplarken, sekiz-on şişi, 
Bu zulmü alkışlar binlerce kişi, 
Sorsalar nedir bu; gülüşler yapar. 

Merhamet bunlarda vicdan bunlarda, 
Bunlardan insaflı yokmuş kullarda, 
Domuza, hindiye, satır sallar da, 
Her türlü canlıdan söğüşler yapar. 

Bunların maksadı bağcıyı dövmek, 
Üzümü yerken de kendini övmek, 
Aslında bahane İslam’a sövmek, 
Kazanı kaldırıp, bir şeyler yapar. 

Kurbana bakarsan çoktur hikmeti, 
Her şeyden önce de fakir nimeti, 
Garibe yönelir zengin himmeti, 
Her iki zümreden, kardeşler yapar 

İzmit 
27.10.2012