2 Şubat 2013 Cumartesi
Mâzi Denen Ömür
Aç-açık günler oldu, hiç zillete düşmeden,
Müstâğni etvar ile, yola revan olmuşum,
Bazen ikramım oldu, aç olsam da yemeden,
Üst-baş yırtık baş eğik, yola revan olmuşum.
Mâzi denen yollarda, düşe kalka yürüdüm,
Geride kaldı ömür, istikbale sürüdüm,
Mezara girmiş gibi, hayattayken çürüdüm,
Gönül kırık baş eğik, yola revan olmuşum.
Haddi aştı acılar, ayyuka çıktı çile,
Sıkıcı günlerimde, etmedim ele hîle,
Hatta zarar vermedim, kimseye bile-bile,
İçim buruk baş eğik, yola revan olmuşum.
Hem de bana sormadan, beni gönderen olmuş,
Ben beni bilmez idim, O beni biliyormuş,
Yine de şükreder mi? , diyerek yokluyormuş,
Ene’m yenik baş eğik, yola revan olmuşum.
16.11.2009
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder